Asi Sözler

Nefret ediyorum senden neden bu kadar acı neden? Neden sevdim seni neden soruyorum kendime nedenler içinde cevaplar gelmiyor içimden.

Bazı insanlar dünyayı boş yere işgal ediyorlar.

Herkes seviyorum diyor kimisi düğüne kadar kimisi ölene kadar.

Neyse, diyerek sustuğum her cümle; kırgınlık, trip ve küfür barındırıyor.

5 kuruşluk adama, 10 kuruşluk değer verirsen, kalan 5 kuruşa gözünü kırpmadan seni satar.

Geceler olunca başlar benim dertlerim, isyanım gecelere, isyanım sene benden alıp götüren senelere.

Sokak lambası gibisin, kime yandığın, ne zaman yandığın belirsiz.

Kalbim açıktır girmesini bilene ben düşmem kimsenin peşine gelmesini bilene.

Asiyim, delikanlıyım sevdim mi sonuna kadar severim, isyansa alayına isyan ederim.

Bana zoru anlatma o, benim hayat felsefem. Öfkeyle kalkarsam zarar vermeden oturmam.

Ne aşklar vardır kim bilir yaşanmayı bekleyen, ne aşıklar vardır kim bilir yaşadıklarından nefret eden.

Kızgınlığın ne sana ne de hayata kızgınlığım kendime senin gibi bir soysuza nasıl kandım.

Verdiği umudu geri alan aldığı ahı da güle güle kullansın.

Köpeğe taş atmıyorsam sahibinin hatırındandır.

Verme sırrını kendinden başkasına emanet, en yakın dostunda bile vardır ihanet.

Gün olur bir gün ayrılırsak sanma ki ardından ağlarım, elimi tespihimi alır sigaramı yakar keyfime bakarım.

Biz delikanlıyız seversek geceyi gün, eceli düğün, gelinliği kefen yaparız.

Her kıyafetin içinde insan yoktur insanı insan yapan onun vicdanı ve merhametidir.

Dualarımla ümitlerime sıcak bakıyorum sen çıktın artık hayatımdan geriye bakmıyorum.

Duygularımın sürüklediği uzun ve karanlık yolda, kırılan umutlarımı arıyorum sensiz.

Kırk fırın ekmek yeseniz fark etmez, hamurunda yoksa adamlık fırında fayda etmez!

İsyanım yaşamaya değil, isyanım aşkı bilmeden yaşayana.

Asi sözler söylerim anlamasına bilene, oturup derdimi anlatırım dinlemesini bilene.

Gerçekleri gördükçe senden nefret ediyorum, yalanlar içinde bir hayatı seninle yaşıyorum!

Ne seni sevdiğime pişmanım, ne de seni sevene düşmanım, seninle olmak varken sensizliğedir isyanım.

Nefretimi içime atıyorum her defasında seni kırmak istemiyorum ama artık kendime kızıyorum sana elveda.

Sana kendimi anlatsam isyan edersin, senden aşk istemem sen aşkı ziyan edersin, sen vefasızlık nedir çok iyi bilirsin.

Ne gariptir ki şu hayatta yaşarken elinden tutacak insan bulamazsın ölünce omuzlarda taşınırsın.

Her şeyi kendine göre değil her şeyi bize göre uyarla her şeyi kendin için değil her şeyi ikimiz için iste.

Ölmek sevmektir, sevdiğin için ölümü göze almaktır. Ama önemli olan ölümü göze alacak sevgiliyi bulmak.

Ne sen beni unutursun ne de ben seni, zaman bizi ayrı kalmaya alıştıracak ama unutmaya asla.

Uzak diyarlardan bir otobüs geldi. Gözlerim sevgiyi sevgiliyi aradı, ama her zamanki gibi yine bir şey bulamadı.

Kulağına küpe olsun diye söylemiyorum. Aklına geldiğimde kulakların değil ‘yüreğin’ çınlasın!

Yediğin içtiğin senin olsun. Bana, sensiz yaşayamam, deyip, bensiz nasıl geberemediğini, anlat.

Bu hayatta hep dik duracaksın! Öyle bir zamanda yaşıyoruz ki; eğildiğin anda sırtına binerler.

Asi mesajlar göndermem asiliğimden değil, asi yapanlara kapak olması için.

Hayat insana her şeyi sırayla öğretiyor, önce tatlıyı, sonra acıyı ve bunları öğrendikten sonra sevmeyi sevilmeyi öğretiyor, aşkı sevgiyi öğretiyor ve hayat en büyük darbesini sona saklıyor ayrılığı öğretiyor.

Ben sana sevgi dolu umutlar besledim sen hepsini görmemezlikten geldin, şimdi sıra bende görmüyorum seni kasma kendini boşuna.

Allah’a isyan edersen olursun günahkâr, her gülene gönül verirsen olursun isyankâr.

Hiçbir insan için ağlamaya değmez. Çünkü değen insan zaten ağlatmaz.

Sigarayı kibritle yakmak kadar zordu seni anlamak galiba çakmak lazımdı.

Yanlış bildiğin yolda herkesle yürüyeceğine, doğru bildiğin yolda tek başına yürü.

İsyanım yalnızlığa, isyanım sensizliğe, isyanım yaşamak umudumu elimden alan çaresizliğe.

Öyle bir duruşu vardı ki gel kalbimi çal dercesine, öyle bir bakışı vardı ki gel bana âşık ol dercesine.