Neşet Ertaş Sözleri

Ağla sazım ağlanacak zamandır.

Gönül kimi severse, aşk onda güzeldir.

Kadın insandır. Biz erkekler ise insanoğlu.

Ben diyorum ki, insan ve insanoğlu var. Ayrımcılığın sonu kavgadır, kavganın karı var mı?

İki büyük nimetim var. Biri anam, biri yârim. İkisine de hürmetim var. Birisi var etti beni, birisi yar etti beni.

Darda kaldım diye umutsuz olma, yok iken dünyayı var eden vardır.

Gönlünün eşini bulan garip değildir. Ağla sazım ağlanacak zamandır.

Gurbette olanların hiçbiri mutlu değil ben mutluyum diyene rastlayamazsın. Neden? Gurbet herkesin içinde taş gibidir.

Hak bildiğim yoldan ayrı gitmedim, koğular getirip gıybet etmedim, gönülleri kırıp can incitmedim, bir garip sazımı çaldım giderim.

Özü gülmeyenin yüzü güler mi?

Gel sevelim, sevileni seveni sevgisiz suratlar gülmüyor canım, nice gördüm dizlerini döveni, giden ömür geri gelmiyor canım.

Aşk biterse yorulur insan, ben ne zaman ölürsem Neşet yoruldu desinler.

Ahu gözlerini sevdiğim dilber, sana bir sözüm var diyemiyorum.

Biz doğduğumuzdan beri yoksulduk. Varlığı görmedik ki yoksulluktan şikâyet edelim.

İlimsizlik bilgisizlik yüzünden, cehalet hortlayıp çıkar mı çıkar. Sevgisizlik saygısızlık yüzünden, insan insandan bıkar mı bıkar.

Can yakıp da kalp kırma ey insanoğlu. Senin de gül benzin solacak bir gün. Her canlının kalbi Allah’a bağlı. Herkes ettiğini bulacak bir gün.

Güneşe gülle at, karartır mı hiç? Allah sevmediğini yaratır mı hiç? İnsan olan insan darıltır mı hiç? Haksızlık haksızın özünden olur.

Seviştiğimde mutlu olurum, sevgisiz imanı nasıl bulurum, böyle inandım böyle bilirim, sevişmek ibadettir sevgi imandır.

Ne söyleyeyim şu dünyanın haline dağlar ayrı ayrı, çöl ayrı ayrı, şu insanlar bölüşmüşler dünyayı Hudut ayrı ayrı yol ayrı ayrı.

İnsanları birbirinden ayıran mezhepçilere karşıyım, mezheplere değil.

Kendi kendisinden utanmayan, yeryüzünde hiç kimseden utanmaz.

Bir de şu var; Gönlün’ün eşini bulan garip değildir

Uyku girmez gözüne, gönlü viran olanın.

Mühür gözlüm, seni elden sakınırım kıskanırım.

Sevgi dünyasına yalan girmez, gönülden sevmeyen Hak’ka eremez.

Denizi seyretmek gibidir bozkırda gökyüzünü seyretmek.

Gönül Mecnun olmuş çölde geziyor.

Herkesin bir Zahide’si vardır.

Sen beni gülünce mutlu mu sandın, yalandan yüzüme gülen dünyada.

Kendini bilen bilmeyenin kusuruna bakmaz!

Nerde bir türkü söyleyen görürsen korkma yanına otur. Çünkü kötü insanların türküleri yoktur!