Efkarlı Mesajlar

Anlatamıyorum ki ben derdimi, gözlerine bakıp konuşamıyorum ki.

Affedemeyeceğim insanlar var bundan sonra! Ne olursa olsun görmek istemediklerim hayatımda! Ve baş başa kalması gerekenler; unutamadığım hatalarıyla! Affetmek erdemse de önemli değil bundan sonra! Bir erdem de eksik oluversin hayatımda.

Gülerseniz, dünya da güler. Ağlarsanız, yalnız ağlarsınız.

Sanki tüm hayatım boyunca yanlış melodiyle dans etmiş gibiyim.

O nasıl? Diye soruyorlar. Öldü galiba diyorum, çünkü ömrü yettiği kadar yanımda olacaktı.

Seni kaybettim galiba İki taşın arasında kaldım. Bu, benim hatam değildi, seni ben çok geç tanıdım.

Uğrunda ölmedim! Uğrunda ölünecek sandığım biri için yaşadım hep.

Gözlerim bir kuyu, dilim kördüğüm, bir görünmez alem olsa gördüğüm.

Sevdiklerinizi incitmeyin. Çünkü onları bir gün incitmek için bile bulamayabilirsiniz.

Kolay anlatılıyor acılar, kolay yazılıyor. Kolay yaşanmıyor oysa.

Sınanmadığınız bir acı üzerine konuşmak her zaman kolaydır.

Ucuz insanların üzerine kurulan hayaller, size pahalıya patlar.

Mendil satan çocuğun burnunu koluyla silmesi kadar acımasız bu hayat.

İyi birine benziyor, düşüncesi değil miydi hepimizi yakan?

Duygularım darmadağın anlayamazsın bendeki kalp sende olsa taşıyamazsın.

Uyumak iyiydi çünkü bir nevi ölüm gibiydi uyku. Dünyayla irtibatı kesmekti, unutmaktı, rüyalara sığınmaktı.

Sen; aklım ve kalbim arasında kalan, en güzel çaresizliğimsin.

Sakın vazgeçme! Eğer sen vazgeçersen, hak etmeyen biri kazanacak.

Suya yazıyorum artık yüreğimdekileri. Ne taşıyor ne de haddini aşıyor.

Sen ağaç baltaya ne demiş bilir misin kardeş? Ben senin beni kestiğine değil, sapının benden olduğuna üzülüyorum!

Bana bir ben lazım, bir de beni anlayan. Beni bir ben anlarım, bir de beni yaradan.

Geceleyin bir ses böler uykumu, İçim ürpermeyle dolar: -Nerdesin? Arıyorum yıllar var ki ben onu, aşığıyım beni çağıran bu sesin.

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, ağzına dolar. Sussan acıtır, konuşsan kanatır.

Denizi mavi gösteren gökyüzüdür ya hani beni de mutlu gösteren sendin.

Ve sen yıllardır içinde yaşadığın yürekten, valizler dolusu anılarla kendi yalnızlığına taşınırsın.

Belki yağmura gerek kalmazdı insanlar bu kadar kirli olmasaydı.

Birine verecek sevgin yoksa ona ümit dolu gözlerle bakma!

Bazen gözlerden yaş akmaz, kalp ağlar sessizce.

Birileri sana “Yalnız değilsin; biz varız” demeye başlamışsa, gerçek yalnızlığın başlamış demektir.

İnsanlık öldüğü zaman çakallara gün doğar.

Bu işler böyledir azizim. Menfaati bitenin muhabbeti de biter.

Yarı yolda bırakmışım. Nankör olma yarı yola kadar getiren benim.

Mutluluğun resmini çizemem ama acının heykelini bile dikerim.

Denize kıyısı var sanki yüreğimin, hep serin, hep rutubetli.

Yavaş yürüyor olabilirim ama hiç bir zaman geriye doğru yürümedim kardeş!

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden, kimine göre kendinden.

Mezarlıktan farkım yok doktor, içimde ölen ölene.

Herkes güzel bir hikâyenin konusu olabilir ama bu mutlu olacağı anlamına gelmez.

Oysa ben; ”Ondan sana hayır gelmez” diyenlere inat sevmişim seni.

Bu dünyada insanı iki şey yıkar yeğen! Dostundan gelen ihanet. Düşmanından gelen merhamet.

Hâkim bile sordu. Bu gülüşü neye borçlusun diye? Bende bir daha güldüm. Hayata dedim hayata!

Elbet yaptığım her işin sebebi var kısmen doğru cismen yanlış pozisyondasın ismen hafızamda fakat listemde en son sıradasın.

Tamam sevdik acı çektik ağladık bitti. Nokta koymayı bileceksin.

Paranla şeref kazanma, şerefinle para kazan ki; paran bittiğinde, şerefin de bitmesin.