Whatsapp Sözleri

Bir yalnızlık inşa ediyorum ki hiç sorma Mimar Sinan halt etmiş yanımda.

İyi ki egoları kadar yer kaplamıyor insanlar.

Tükürmekle söner mi hiç can yangını?

Şunu unutma fazla fedakârlık, fazla vefasızlık getirir.

İlgi çekici bir durum…

Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın; bense hep arkandan ağladım.

Erkekler ikiye ayrılır maç yaparlar.

Biz kaybettiklerimiziz.

Atom fiziğine de profesörlüğü de lanet olsun.

Sen ağlama, akar makyajın.

Üzülme ne olur, bugünler dün olur.

Bonibon, bonibon çantada cepte bonibon.

Yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Şimdi gelsen de bir, gelmesen de.

Uzaktan şöyle bir “sucuk” dersen olabilir.

Sessizliği dinle, söyleyecek çok şeyi var.

Altar’ın oğlu Tarkan.

Yetersiz bakiye.

Yanıltmasın seni melek bakışlar bazılarını şeytan bile ayakta alkışlar.

Hayatımızın en güzel yılları telefonu şarja takmakla geçip gidiyor.

Yanaklarım varken canımı sıkman çok saçma.

Kaleciyle karşı karşıya…

Ağlama sevgilim ıslanıyorum.

Mai kadar kalbimdeki yerin.

Gökyüzünde bir yıldız olsaydım ilk sana kayardım.

İnsanı iki şey ayakta tutar; biri sol diğeri sağ ayak.

Şarap olayım, şerefe kaldır beni.

Keşke bazı insanlar için ‘imalat hatası var, geri topluyoruz’ deseler.

Ne haliniz varsa gülün.

Ne kadar seviyorsun dersen; o kadar işte. Tavanı kadar sokağın ve dibi kadar cehennemin.

Buraya yazmak da moda oldu.

Ben sana kendine gel diyorum. Bana gel demiyorum.

Sevdan üflendi bir kere vakit aşk-ı kıyamet. Sen kopuyorsun yüreğimde; gönlüm gönlüne emanet.

Büyüdük ve kirlendi dünya…

İyi mi böyle?

Şimdi söyle hayatını düzene mi sokayım, seni üzene mi?

Fırtınanın şiddeti ne olursa olsun, martı sevdiği denizden asla vazgeçmez.

Olgunlaşmak hiçbir şeye şaşırmamaktır.

Aşk iki kişiyle oynanır, iyi olan kaybeder.

Ayrılık dayanılır gibi değil, değil mi?

Öp beni, bu bütün soruların cevabı olur.

Galiba ben bu aşkta iyi halden müebbet yedim.

Truth, hurts.

Çünkü sen çölüme kar oldun.

Velev ki konuştuk?

Aşk mı para mı? – “Aşk” olsun tabii ki de para.

Her şey senin için…

Yüreğine giden bir bilet kes, cam kenarı değil can kenarı olsun.

Birinin seni hiç unutmamasını istiyorsan, ondan borç al.

Korkaklıkta ar, ilerlemekte şeref var…

Bende duran zaman sende nasıl geçiyor?

Birini yenmek çok kolaydır, asıl olan birini kazanmaktır.

Oynamazsan kazanamazsın.

İnsanlık öldü, katili menfaat!

Türkiye güzel ülke de, çevresi kötü.

Ölmek sorun değil de hani bir gün mezarıma gelirsin de kalkıp sarılamamak koyar bana.

Çalgıcı karısı Binnaz…

Sana nasıl davrandığımı sorgulama. Hepsinin mimarı sensin.

Sana muhtaç olduğum şu anda gel, yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel.

Sanırsın ki meclisteki tasarıya geç kaldı.

Askerdeyim. Sen de gel.

Dünyanın en komik durumu…

Mutlak değer içindeki X gibiyim.

Serçe gibisin kardeşim.

Bu hayatta gülmemi isteyen tek kişi fotoğrafçıydı.

Zaman bütün hayallerimize ağzımın payını verdi.

Ne hasta bekler sabahı, ne taze ölüyü mezar, ne de şeytan, bir günahı, seni beklediğim kadar.

Bir otobüs aşkıydı belki bizimkisi benim yolum “son durak” seninkisi “müsait bir yer”di.

Sanmıyorum ama iyi geceler.

Her tercih bir vazgeçiştir.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana, ne şiirler yazarım.

Whatsapp tavuk durum (Ahh şu İngilizce karakterler.)

Aferin kirpik, gözüme girdin!

Seni sevmek ibadetim ama sevemem cenabetim.

Şirinleri mavi sanırdım görmeden önce seni…

Susmak kabullenmek değil, cevaptır. Eğer insan kısa cümleler kuruyorsa, uzun yorgunlukları vardır.

Sen güzel ve zeki bir kadın istersin ama arkanı anan toplar.

Bence şimdi sen de herkes gibisin.

Hadi simit satanı anladım, kestane satanı da. Peki ya dost satan, o da mı ekmek parası?

Alışmak zaman alıyor; zamansa her şeyi…

Bugün yine en çok satanlar listesinde insanlar var.

Gidişine illa bir isim koyulacaksa Mal Kaybı diyelim.

Otopsi istiyorum hayallerime, kurduğum düşler eceliyle ölmüş olamazlar.

Enektarlar goltuğun altında galık, beni ara!

Sabaha kadar yolu var.

Sen çevrimiçi, ben çevrimiçi…

Müzik ruhun gıdasıdır. Karnınızı doyurun gençler.

Ehemmiyetsizleştirmemeliyim diyorum bazen. Lakin.

Seni anlatabilmek susmaktan geçiyor bu aralar.

Varsayalım yokuz!

Lafın bile gelişi var, sen hala neredesin?

“Gitmek” sadece bir eylemdir. “Unutmak” ise kocaman bir devrim…

Yine de…

Kader satılmıyor ki iyisini alalım.

Hadi takas edelim bir şeylerimizi. Mesela gülüşünden ver ömrümden al.

Çiçek versem, kanar mısın?

Tek olmak soğuktur, üşüme.

Hakkıdır paraya tapan milletimin istismar.

İntihar köprüsü gibiyim bu günlerde, gözümden de, gönlümden de düşen düşene.

Âlem kaşar olmuş tost yapan yok.

Önceden altını çizdiklerimin şimdi üstünü çizmekle meşgulüm.

Gök kuşağım kirlendi renklerinle yıkar mısın?

Aşk, kalbi geleceğe örgütleyen siyasettir.

Her insan huzur verir, kimileri gelince kimileri gidince.

Bin “günahın” olsa da bana, bir “gün ahım” yok sana.

Oluruna bıraktım seni; olmazların bende kaldı.

Sen online ben online, konuşsana layn.

Hayal kırıklıklarını hiçbir alçı tutmuyor.

Muhabbet ağına giriş için dokunun.

Çirkin ve beyinsiz…

Kim vurduya gittim, birazdan dönücem.

Neden yazmıyorsun, canımın içi?

Buralar bir zamanlar hep tarlaydı.

Allah’ım sen bana doğru yolu göster, o mal beni bulamaz.

Gazozuna hiç ilaç atan oldu mu?

Ben aşk nedir bilmem. Eski kafalıyım. Bir seni bilirim, bir de adın geçince sıkışan kalbimi…

Haberim yokmuş gibi sev.

Acele işe çünkü benim de çişim geldi.

Beyinlerimiz savaşsın isterdim ama görüyorum ki silahsızsın.

Dokuz doğurdum yalnızlığında. Gel de sahip çık çocuklarına.

Sahra çölü kadar büyük bir kalbim var gel kuma boğul!

Tecrübe yenilen kazıkların bileşkesidir.

Peşimden gelme ben de kayboldum.

Saçım şekil, önümden çekil.

Haydi Söyle!

Öyle sessizce öldüm ki defalarca, hiç bir zaman anlaşılmadı yokluğum.

Bu enerji devamlıdır…

Bizim şiir olduğumuz kalbe, kimse şair olamaz.

Baktın olmuyor, daha çok bak.

Bir tek ben akıllıyım. Geriye kalan herkes geri zekâlı…

Her türlü iyi niyet itina ile suiistimal edilir.

Aşkımızın suya düşeceğini bilseydim, balık olurdum.

Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu… Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum.

Giderek daha çok seviyorum seni demişti. O yüzden gitti demek ki.

Yağmurlar düşünce tenime her damlayı sen sanıp aşk bildim. Ve biliyor musun gölgeni bile çok özledim.

İnsan kör ise güneşin suçu nedir?

Ve bazen de; seninle konuşmak iyi geldi, diyebileceğin birisi olmalı.

Bi tanısan sende çok söversin.

Akıllı telefonmuş. Karşı taraf aptal olunca, telefona akıllı olsa bile işe yaramıyor.

Son laf bükücü…

Beş kuruşluk insanların milyonluk tavırlarına hastayım.

Biz kimseyi yarı yolda bırakmadık onlar müsait bir yerde indiler…

Olduğu kadar, olmadığı kader…

Durum murum yok.

Kolunu ısırıp saat yapıp bu saatten sonra benimsin diyesim var.

Kuşlar güzel, hayat uçuyor.

Unutamam ama çok iyi unutmuş numarası yaparım.

Koyamadım hayatımı bir biçime, koyayım böyle hayatın içine.

Gözlerimin rengi standart ama bakışlarım adamına göre değişiyor.

Durumum yok, yazamıyorum.

Ey akıllı telefonlu Türk Gençliği!

Kötü bir işin en gizli şahidi vicdandır.

Dal rüzgârı affeder ama kırılmıştır bir kere.

Sözün bittiği yerde bekliyorum.

Hep kazanıyorsun, ey çözümsüzlük.

Na-müsait (Müsait değil)

Sen bana gel desen ben kavimler göçüyüm.

Just Sleeping

Paslı bir yalnızlıktı avuçlarımda, ardımda bir yürek yükü rüzgâr. Ne zaman sevmeye koyulsam, doğrulup çoğaldı ayrılıklar…