Efkarlı Yalnızlık Sözleri

Belki de adam gibi sevenlerin aldığı bir ödüldür yalnızlık!

Yalnızlığım kendime güzelim senin aşkınla hitap düşmüş bedenim, geleceğe umutsuz bakıyor gülüm.

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Gitsem ayrılık, kalsam yalnızlık!

En güçlü insanlar genellikle yalnızdır.

Bugün biraz efkârlıyım, nedenini bilmiyorum. Öyle dalıyorum boş boş. Bir tek seni düşünüyorum.

Aklıma geldiğinde hala gözleri dolan bir insanım. Sen beni çoktan unutmuşsundur diyorsun.

İçimde yangın yanar, hava soğuk beden donar, hain şeytan halime güler yetiş şahı merdanım yetiş.

Kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümde. Ne yaptıysam seni unutamadım.

Kaderim sensizlikse kaderim yalnızlıksa kaderim unutulmaksa kaderim kalleşçe vurulmaksa ben kaderimin arkasındayım.

Bir zamanlar aklımdan çıkmayan sen şimdi geçmiş zamanda biri olarak anlattığım oldun.

Alışamadım sensizliğe alışamadım senin çekip gitmelerine ve maalesef alışamadım gülmeye özür dilerim hayat yine yalnızım.

Yaşamak buysa yaşıyoruz hepimiz bir gün yalnız kalacağız bu yüzden yalnız kalana kadar seninle yaşamak istiyorum aşkım.

İnsan iki insanın yüzünü unutmaz; ihtiyaç anında yanında olanı zor zamanda yalnız bırakanı.

Gecenin üç arkadaşı vardır; yalnızlık, sessizlik ve hafiften çalan müzik.

En son utanacağın şey ağlamak olsun.

Bazen sevdiğine doyamazsın. Sadece sana senin gözlerine baksın istersin.

Yalnız olmak zayıf olmak demek değildir, hak ettiğiniz kişiyi bekleyecek kadar güçlüsünüz demektir.

Ölümden sonrası varken, senden sonrası neden olmasın sevgili.

Bütün aşklar bir mucize olarak başlar ve çoğunlukla bir kâbus olarak sona erer.

Yalnızlığa yenilmemek için, sık sık hayaller kurulur ama aslında neyin hayalini kurarsan kur yalnızlık her hayalin sonudur.

Senin yüzünden ağlarken bile, sana sığınacak kadar çaresizdim ben.

Yalnızlık sana gelirken yolları günlerin ardında bitirmek senden giderken yollarda ömrümü bitirmektir.

İlk bakışta âşık oldun oldun adamım, yoksa ikinci bakışta kimin ne mal olduğunu anlarsın.

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil, insanların sahteliği.

Bakma ağır başlı dik kafalı asi sözlü olduğuma. Sol yanımda hep garip bir çocuk ağlar benim.

Gönlüm deniz değil ki, efkarım sahile vursun.

Aynı şehirde ben varım, sen varsın ama biz yokuz ne acı!

Ey yalnızlık, yine geldin buldun beni.

Yalnızsan eğer dermansız dizin şu fani dünyada kaybolur izin gözyaşı dinmeyen o kimsesizin sığınacak evi yurdu yalnızlık.

Beni benden alan şarkılar yapmışlar ama seni oradan alıp buraya getireni hala yok.

Ona sor bakayım! Küstüğümü biliyor muymuş? Yoksa kendi kendime mi gelin güvey oluyormuşum!

Başkalarının hatalarından ders alın. İnsan bütün hataları kendi yapacak kadar uzun yaşamıyor.

Yalnızlığı çok seversek, bir gün o da çekip gider mi?

Denize ilk kez giren çocuk masumiyetiyle seviyorum seni. Boğulacakmışım gibi.

Hadi yalnızlığını idam et bakalım, son arzusunu yerine getirebilecek misin?

Gecenin zifirisinde tozpembe hayallere dalmak aşkın en yalın hali olsa gerek.

Seni değil, bizi geri istiyorum.

Yalnızlığım kız kulesi gibiydi, koca bir şehrin ortasında tek başına.

Ne zaman mutlu olmaya kalksam, otur diyor yalnızlığım, otur!

Ben sadece üzgün olmaktan bıktım. Bir süreliğine başka bir şey hissetmek istiyorum.

Yakılan sigarayı değil de yıkılan umutları görsen intihar edersin.

Sen aklım ve kalbim arasında kalan en güzel çaresizliğimsin.

Hep korkarız yalnızlıktan ama bil ki yalnızsan yalancı arkadaşların ikiyüzlü dostların ve çekip gidecek bir sevgilin olmaz.

Üzülmek, ağlamak insani duygular. Ağlayın, yapamıyorsanız da ağlar gibi yapın da o katılaşmış kalp biraz yumuşasın.

Tutacak bir el bulamazsak bizde elimizi cebimize sokar yürürüz. Sıkıntı yok.

Düşme; düşünce sahili olmayan bir deniz olur dünya. Sığınacak bir liman bulamazsın.

Dilin söylediği kötü söz aklın yalnızlığı mıdır? Gözlerin akmadığı bir hüzün, yanakların yalnızlığı mıdır?